. . . شكى نيست كه در اثر اندك انحرافى كه براى يكى از آنها پيش مىآمد يكباره تمامى آنها بهم ميخوردند ، و بمباران عمومى و متقابل كيهانى رخ مىداد ، اما خوشبختانه - اين رانندهء ازلى : « لا تَأْخُذُهُ سِنَةٌ وَ لا نَوْمٌ » وى را هرگز چرت و خواب نمىربايد . . . آرى او همه را نگهبان و رباينده است ، و بهيچوجه او را حافظ و نگهدارى نيست . و هنگامى هم ( قيامت ) كه درهم ريزند ، و بر يكديگر سقوط كنند ، از آنرو است كه پروردگار بزرگ نيروى استقامت و كشش متقابل ( جاذبهء عمومى ) آنها را گرفته و نه آنكه سانحه‌اى براى آفريدگار رخ دهد ! . از رسول اكرم ( ص ) است كه : « نور السّماوات و الأرضين و فاطرهما و مبتدعهما به غير عمد خلقها فاستقرّت الأرضون بأوتادها فوق الماء . . » . . . آسمانها و زمينها را بدون استوانه‌اى محسوس آفريد ، و زمينها با ميخهاشان را بر روى آب ( كه ظاهرا جو است ) قرار داده ، و اين ميخها شايد همان استوانه هاى غيرمرئيند ، چنان كه در آيه‌اش گذشت . و امير المؤمنين على ( ع ) دربارهء جايگاه زمين فرمايد : « أنشأ الأرض فأمسكها من غير اشتغال ، و أرساها على غير قرار و أقامها به غير قوائم و رفعها به غير دعائم و حصّنها به غير الأود و الإعوجاج و منعها من التّهافت و الإنفراج ، أرسى أوتادها و ضرب أسدادها و استغاض عيونها ، و خدّ أوديتها فلم يهن ما بناه و لا ضعف ما قوّاه » . خدا زمين را بارادهء خود پديد آورد ، سپس آن را از سقوط در جو بيكران نگه داشت ، نه آنكه به حال خود واگذارد ، تا در فضا سرگردان و ساقط شود . و آن را ميخكوب كرد نه بر جايگاهى ثابت و جسمى محسوس و مرئى ( بلكه بر مدارى معين و فلكى منظم به حركت آورد ، بدون آنكه كوچكترين انحرافى از